تبلیغات

دوره H پایتون – فصل 1 (مفاهیم اساسی) – درس 10 (متغیرها)

دوره H پایتون

دوره H برنامه نویسی پایتون
فصل اول: مفاهیم اساسی پایتون

درس دهم: متغیرها در پایتون


دوره‌های H
دوره‌ی H، یک دوره‌ی فشرده می‌باشد که برای زبان‌های برنامه‌نویسی مختلفی در نظر گرفته شده است و در آن به صورت خلاصه و مفید، به بیان مهم‌ترین مباحث هر زبان برنامه نویسی پرداخته می‌شود تا بتوان در کوتاه‌ترین زمان ممکن، به ابتدایی‌ترین مباحث یک زبان برنامه نویسی مسلط شد. مطالعه بیشتر و لیست تمامی دروس این دوره ...

متغیرها در همه‌ی زبان‌های برنامه نویسی، نقش خیلی مهمی دارند و برنامه‌نویسی بدون آن‌ها تقریبا غیرممکن است.

برای آشنایی با مفهوم متغیرها در برنامه‌نویسی، مقاله جامع «متغیر در برنامه‌نویسی چیست؟!» را مطالعه کنید.

ایجاد یک متغیر در پایتون

در پایتون نیازی به تعریف نوع متغیر نیست و همچنین نیازی نیست تا برای تعرف متغیر از کلمه‌ی کلیدی خاصی استفاده شود و مستقیم نام متغیر را نوشته استفاده می‌کنیم.
به مثال زیر توجه کنید:

x برابر با 7؛ یعنی مقدار 7 را درون متغیری با نام x نگه دار. پس x یک عدد است.

  • میتوان x را پرینت کرد.
  • میتوان x را با عدد یا متغیر دیگری از همان نوع محاسبه کرد.

متغیر x در طول برنامه، مقدار 7 را حفظ خواهد کرد و البته ممکن است در ادامه، مقدار دیگری به آن تعلق گیرد. همچنین در طول برنامه ممکن است دیگر نیازی به این متغیر نبوده و به صورت خودکار توسط پایتون از حافظه خارج شود.

مثال: یک متغیر x با یک مقدرا دیگر

همانطور که می‌بینید، متغیر x در ابتدا یک عدد اعشاری را درون خود نگه داشته و در ادامه، یک رشته را نگهداری می‌کند؛ پس در نتیجه عملیات آن متناسب با مقداری که درونش قرار دارد، تغییر می‌کند.

نام‌گزاری متغیرها

نام‌گذاری متغیرها در هر زبان برنامه‌نویسی یک سری قوانین و قواعدی برای خود دارد که دسته‌ی اول الزامی و دسته‌ی دوم اختیاری ولی استاندارد می‌باشد.

الزامی در پایتون:

  • نام متغیر نمی‌تواند با عدد شروع شود و فقط می‌تواند با حرف یا علامت _ شروع شود.
  • پایتون case sensutuve است؛ یعنی به حروف بزرگ و کوچک حساس می‌باشد و از این رو متغیری با نام a با متغیری با نام A فرق می‌کند.

اختیاری (استاندارد نام گذاری – Code Conventions):
این‌ها قواعد هستند تا قوانین و  مشخص می‌کنند که چه نوع اسمی انتخاب کنیم و به چه صورتی آن را بنویسیم. دلیل این‌کار این است تا یک استاندارد مشخص بین برنامه‌نویس‌ها وجود داشته باشد و هروقت بخواهیم سورس‌کد خود را به اشتراک بگذاریم، دیگران بتوانند به راحتی آن را مطالعه کنند.
برای مثال، فرض کنید متغیری برای نگهداری عرض صفحه نیاز داریم و در این‌صورت، نام x برای آن مناسب نیست و نامی مثل width تاحدودی مناس است و نام screenWidth هم مناسب‌تر است.
در آینده با این قواعد آشنا خواهیم شد و فعلا نیازی نیست.

دسترسی به متغیر تعریف نشده و حذف متغیر

اگر متغیری که قبلا مقداری به آن نسبت داده نشده باشد را مورد استفاده قرار دهیم، خطایی مبنا بر اینکه متغیر تعریف نشده است را دریافت خواهیم کرد.
همچنین از دستور del می‌توانیم برای حذف متغیرها استفاده کنیم.

همانطور که می‌بینید، بعد از حذف متغیر و نوشتن نام آن، پایتون مقدار درونش را نمایش نمی‌دهد و خطای نبود متغیر را صادر می‌کند.

درس بعدیدرس قبلی
تبلیغات
0
کانال تلگرام فول کده
تبلیغات

درباره نویسنده

هادی اکبرزاده

[ مدیر فول کده ]

علاقه‌مند به اشتراک گذاری اطلاعات در هر زمینه‌ای / برنامه‌نویس / مدیر فول کده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نظرات ثبت شده بدون دیدگاه